Een dag als pleegzorgbegeleider

04-okt-2017

Gisteren had ik een kantoor dag ingepland. Ook deze dagen zijn zeer afwisselend te noemen. Ik begon met een overleg met de behandelcoördinator, zij kijkt en denkt met mij mee vanaf de zijlijn. Daarna ben ik bezig geweest met het schrijven van een advies voor de begeleid bezoeken met biologische ouders. Vervolgens krijg ik wat telefoontjes tussendoor van pleegouders en moet ik zelf nog wat zaken afstemmen met een gezinsvoogd. Ook bestaat ons werk uit het schrijven van rapportages en plannen, waar ik gisteren ook mee bezig ben geweest. Ik sluit de dag af met het begeleiden van een bezoek bij ons in de speelkamer tussen ouders en kind.

Vandaag was het weer een hele andere dag. We waren in afwachting van een uitspraak van de rechtbank over het perspectief van de kinderen. We hopen twee broertjes van 7 en 8 jaar oud duidelijkheid te kunnen geven over waar ze langdurig mogen opgroeien. In het afgelopen jaar is er beetje bij beetje meer rust gekomen in hun leven. Pleegouders bieden de kinderen rust, stabiliteit maar ook structuur aan de jongens, waar ze het zichtbaar goed op doen. Hierover vindt veel overleg plaats tussen ouders, pleegouders en alle betrokken instanties zoals de jeugdbescherming, Prisma, en school. Dit met als doel dat de kinderen zich zo goed als mogelijk kunnen ontwikkelen. Er wordt nu ingezet op therapeutische behandeling voor de kinderen, echter ouders zijn (nog) niet akkoord. Er wordt wel ingezet op extra ondersteuning aan pleegouders zodat zij goed leren aansluiten bij de kind-eigenproblematiek. Doordat we veel geduld hebben, nauw met elkaar samenwerken en er sprake is van openheid in de communicatie zijn we op de juiste weg. Laten we hopen dat er na vandaag duidelijkheid komt. Bovenal voor de kinderen maar ook voor ouders en hun rol en pleegouders en hun rol. Eind van de dag worden we geïnformeerd: binnen nu en twee weken zal de rechter een uitspraak doen. Wat jammer… we hoopten vandaag meer te weten, twee weken is te overzien, maar toch. We moeten nog even geduld hebben.