Samenwerken voor passende hulp

02-okt-2019

Bart en Peter zijn al 4 jaar pleegouders en hebben momenteel twee pleegkinderen in huis.

Bart en Peter hadden een kinderwens. Zij vonden het traject van draagmoederschap of adoptie te ingewikkeld. Toen ze de documentaire "het vergeten kind" zagen, werd hen duidelijk wat ze wilden. In Nederland wonen ook veel kinderen die een veilig thuis zoeken. Om die reden bezochten ze ongeveer 5 jaar geleden een informatieavond van Juzt pleegzorg. Daar werden ze voorgelicht en voorbereid op wat zij konden verwachten van pleegzorg. Vrij snel zijn ze toen de voorbereidende STAP-training gaan volgen en besloten ze voor langdurige pleegzorg te gaan. Ze maakten kennis met de matchers en specificeerden hun wens voor een pleegkind  van 0 tot 2 jaar. Een spannende tijd van wachten brak aan. In die tijd bleken er nauwelijks kinderen te zijn in deze specifieke leeftijdsgroep die een pleeggezin nodig hadden. Wel kregen ze voor een korte periode een pleegkind van 10 jaar in huis, naar aanleiding van een vakantie oproep.

Na een jaar van wachten zagen zij een noodoproep van de William Schrikker Groep waarop ze reageerden. Na overleg met de matcher van Juzt is afgesproken dat zij konden ingaan op de noodoproep van William Schrikker Groep. Al binnen een paar weken kregen ze een jongetje van 11 maanden in huis. Een pittige opdracht voor twee werkende mannen. Gelukkig kregen ze ondersteuning in de opvoeding en verzorging van de ouders van Bart. Het pleegouderschap beviel goed en na een jaar kwam er nog een pleegkindje bij. 

De uitdaging bij hun jongste pleegzoon was vooral het kunnen omgaan met zijn gedragsproblematiek. Immers, je kent de kinderen nog niet en weet niet wat ze nodig hebben. Met name de jongste had veel zorg en structuur nodig. Bart en Peter hadden hier geen ervaring in en hebben via hun pleegzorgorganisatie om hulp gevraagd bij Juzt. Van een gedragsdeskundige van Juzt, die scholing en advies bood, en zelfs thuis kwam observeren, kregen ze inzicht in het opvoeden en omgaan met kinderen en ouders met een beperking.

De oriëntatiefase van het MKD (Multi disciplinair KinderDagcentrum) heeft voor ‘samen beslissen voor passende hulp’ gezorgd. De voogd en pleegzorgwerker waren hier ook nauw bij betrokken. In het pleeggezin is multidisciplinair gewerkt door Juzt en de William Schrikker Groep en dat is een meerwaarde bij complexe problematiek. De methodiek Floor Play heeft hen en hun jongste pleegzoon enorm geholpen om aan te kunnen sluiten bij wat hun pleegzoon nodig heeft. Het is een methode waarin je als ouder thuis gecoacht wordt om spelenderwijs interactie met je kind aan te gaan. Zo kregen ze bijvoorbeeld de tip om de kinderstoel pas aan te schuiven als het eten op tafel stond. Hierdoor werd het voor hun pleegzoon eenvoudiger te begrijpen wat er ging gebeuren en wat hij kon verwachten. 

Bart en Peter benadrukken dat het belangrijk is voor pleegouders om gehoord te worden en erkenning te krijgen. Inmiddels vormen ze nu al vier jaar een sterk en hecht pleeggezin. De jongens hebben een warm nest gevonden met pleegouders die er volledig voor willen gaan.