Natuurlijk zorg ik voor mijn halfzusje

17-apr-2019

 Het voelde voor mijn halfzusje meer als 'thuiskomen' dan uit huis geplaatst worden”.
Tessa legt uit samen met haar broers en zussen onderdeel te zijn van een groot gezin. Een gezin zonder ouders, waarin broers en zussen elkaar steunen; wij doen het niet alleen, maar samen.

Deze familie is inderdaad geen gewoon (pleeg)gezin, maar een gezin dat een geschiedenis deelt met het (pleeg)kind. Een gezin wat nog volop in ontwikkeling is, met heel jonge ouders, een baby en een halfzus van 9 jaar. Bijzonder is hoe Daan en Tessa hun leven al op jonge leeftijd (23 en 24 jaar) heel goed op de rit hebben: een langdurige en stabiele relatie, een baan, een (koop)huis, een hond en een poes.
In juni 2017 verandert hun vrije leven, omdat Tessa’s halfzusje Lara, vanuit een crisissituatie, van de ene op de andere dag bij hen komt wonen. Lara heeft dan al in meerdere kort verblijf pleeggezinnen gewoond omdat haar ouders de uithuisplaatsing niet accepteren. Tessa zorgt de eerste 3 jaar samen met haar vriend Daan en zus voor Lara. Het is een moeilijke tijd waarin Tessa zwaar belast wordt omdat zij naast de zorg voor Lara ook voor een inkomen moet zorgen. Om die reden stopt ze met haar HBO opleiding.

Als Lara op 9-jarige leeftijd bij hen komt wonen, hebben Tessa en Daan hun leven goed op de rit. Zij hebben afscheid genomen van hun vrijgezellenbestaan. Een grote verandering, want midden in de hectiek van de verhuizing zijn er emoties omdat het naaste familie betreft. Ook andere familieleden reageren. Zonder veel hulp/advies van hulpverlenende instanties (die lang op zich laten wachten), moet er ook van alles geregeld worden. Het gaat om dingen als inschrijven in de gemeente, vragen over de zorgverzekering en andere praktische zaken. Dit verandert met de komst van de gezinsvoogd en pleegzorgwerker. Er volgt een netwerkonderzoek.

Terugkijkend op de plaatsing is de grootste consequentie voor Daan en Tessa geweest dat zij zich door pleegzorg ineens een heel andere routine hebben moeten aanmeten: ze moesten afscheid nemen van vaste gewoontes zoals na het werk nog even chillen bij vrienden. Op tijd naar bed gaan werd ineens belangrijk net als op vaste tijden eten.
Ze merkten dat, vanwege de hechte zussenband en de vanzelfsprekende gezag relatie van Tessa naar Lara, het belangrijk is om als volwassenen één lijn te trekken. Ook moesten ze volwassen- en kinderzaken bewust gaan scheiden en elkaar niet af vallen in aanwezigheid van Lara. Op die manier kreeg Daan ook steeds meer positie en zeggenschap over Lara. Hierdoor ervaren Daan en Tessa dat pleegzorg hen dichterbij elkaar heeft gebracht.

Omdat zich tegelijkertijd met de komst van Lara, een eerste zwangerschap aandiende, gingen ze in korte tijd van een levensfase zonder kinderen naar een gezin met twee kinderen.
Inmiddels is kleine Tom geboren en woont Lara al ruim 1,5 jaar bij Daan en Tessa. Het gaat goed met het jonge gezin. Lara is getalenteerd, intelligent, creatief en mondig, en heeft het goed naar haar zin. Ze is het jongere zusje maar tegelijkertijd ook de oudere zus/tante van Tom. De onzekerheid bij zowel Lara als Tessa, die ten tijde van het netwerkonderzoek nog zo voelbaar was, is helemaal verdwenen. Ook dit geeft ontspanning voor iedereen.

Wat heeft pleegzorg jullie gebracht? Tessa en Daan zijn positief over de pleegzorgbegeleiders. Hun standvastigheid, maar ook het feit dat ze nieuwsgierig zijn, zich durven open te stellen voor nieuwe ervaringen, en goed kunnen reflecteren op wat goed en fout gaat, maakt dat de situatie nu werkbaar is. Moeder accepteert de afspraken en vertrouwt Tessa en Daan de zorg toe. Het mobiliseren van steun binnen de familie maakt, naast onvoorwaardelijke zorg en liefde, deze plaatsing tot een succesverhaal. 

Heb je vragen naar aanleiding van dit verhaal of wil je meer informatie over netwerk pleegzorg neem gerust contact op met de redactie via redactie@pleegzorg.nl.

  • Vanwege de privacy zijn de namen gefingeerd en de geportretteerde personen op de foto hebben geen relatie met het verhaal.