Natuurlijk zorg ik voor mijn halfzusje

17-apr-2019

Het voelde voor mijn halfzusje meer als ‘thuiskomen dan uit huis geplaatst worden”.
Dewi legt uit samen met haar broers en zussen onderdeel te zijn van een groot gezin; een gezin zonder ouders, waarin broers en zussen elkaar steunen; wij doen het niet alleen maar samen.
Deze familie is inderdaad geen gewoon (pleeg)gezin, maar een gezin wat een geschiedenis deelt met het (pleeg)kind. Een gezin wat nog volop in ontwikkeling is, met heel jonge ouders, een baby en een halfzus van 9 jaar. Bijzonder is hoe Olmo en Dewi hun leven al op jonge leeftijd (23 en 24 jaar) heel goed op de rit hebben: een langdurige en stabiele relatie, een baan, een (koop)huis, een hond en een poes.
In juni 2017 verandert hun vrije leven, omdat Dewi’s halfzusje Jaydi, vanuit een crisissituatie van de ene op de andere dag bij hen komt wonen. Jaydi heeft dan al in meerdere kortverblijfpleeggezinnen gewoond omdat haar ouders de uithuisplaatsing(en) niet accepteren. Dewi zorgt de eerste 3 jaar samen met haar vriend Olmo en zus Jere voor Jaydi. Het is een moeilijke tijd waarin Dewi zwaar belast wordt omdat zij naast de zorg voor Jaydi ook voor een inkomen moet zorgen. Om die reden stopt ze met haar HBO opleiding.
Als Jaydi op 9-jarige leeftijd bij hen komt wonen, hebben Dewi en Olmo hun leven goed op de rit. Zij hebben afscheid genomen van hun vrijgezellenbestaan. Een grote verandering, want midden in de hectiek van de verhuizing zijn er emoties omdat het naaste familie betreft. Ook andere familieleden reageren. Zonder veel hulp/advies van hulpverlenende instanties (die lang op zich laten wachten), moet er ook van alles geregeld worden. Het gaat om dingen als inschrijven in de gemeente, vragen over de zorgverzekering en andere praktische zaken. Dit verandert met de komst van de gezinsvoogd en pleegzorgwerker. Er volgt een netwerkonderzoek.
Terugkijkend op de plaatsing is de grootste consequentie voor Olmo en Dewi geweest dat zij zich door pleegzorg ineens een heel andere routine hebben moeten aanmeten; ze moesten afscheid nemen van vaste gewoontes zoals na het werk nog even langsgaan en chillen bij vrienden. Op tijd naar bed gaan werd ineens belangrijk net als op vaste tijden eten en ze moesten leren hun taalgebruik aan te passen.
Ze merkten dat, vanwege de hechte zussenband en de vanzelfsprekende gezag relatie van Dewi naar Jaydi, het belangrijk is om als volwassenen 1 lijn te trekken. Ook moesten ze volwassen- en kinderzaken bewust gaan scheiden en elkaar niet af vallen in aanwezigheid van Jaydi. Op die manier kreeg Olmo ook steeds meer positie en zeggenschap over Jaydi. Hierdoor ervaren Olmo en Dewi dat pleegzorg hen dichterbij elkaar heeft gebracht.
Omdat zich tegelijkertijd met de komst van Jaydi, een eerste zwangerschap aandiende, gingen ze in korte tijd van een levensfase zonder kinderen naar een gezinsfase met 1 of eigenlijk 2 kinderen.
Inmiddels is kleine Jeraimo geboren en woont Jaydi al ruim 1,5 jaar bij Olmo en Dewi. Het gaat goed met het jonge gezin. Jaydi is getalenteerd, intelligent, creatief en mondig, en heeft het goed naar haar zin. Ze is het jongere zusje maar tegelijkertijd ook de oudere zus/tante van Jeraimo. De onzekerheid bij zowel Jaydi als Dewi, die ten tijde van het netwerkonderzoek nog zo voelbaar was en onzekerheid veroorzaakte, is helemaal verdwenen. Ook dit geeft ontspanning voor iedereen.
Wat heeft pleegzorg jullie gebracht? Dewi en Olmo zijn positief over de pleegzorgbegeleiders
Hun standvastigheid, maar ook het feit dat ze nieuwsgierig zijn, zich durven open te stellen voor nieuwe ervaringen en goed kunnen reflecteren op wat goed en fout gaat, maakt dat de situatie nu werkbaar is. Moeder accepteert de afspraken en vertrouwt Dewi en Olmo de zorg toe. Het mobiliseren van steun binnen de familie maakt, naast onvoorwaardelijke zorg en liefde, deze plaatsing tot een succesverhaal. 

Heb je vragen naar aanleiding van dit verhaal of wil je meer informatie over netwerk pleegzorg neem gerust contact op met de redactie via redactie@pleegzorg.nl .